บทที่ 67 คืนที่อยากกลับไปกอดเธอ

เช้าวันเสาร์อากาศเหนือกรุงเทพมหานครสดใสเป็นพิเศษ หลังฝนตกติดต่อกันมาหลายวัน ท้องฟ้าก็กลับมาเปิดกว้างให้แสงแดดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์วราธิกุล พิชญาตื่นขึ้นมาโดยไม่มีเสียงนาฬิกาปลุก แต่สิ่งแรกที่เธอทำกลับไม่ใช่การลุกไปอาบน้ำ หากเป็นการเอื้อมมือไปสัมผัสพื้นที่ว่างบนเตียงฝั่...